Φράγχθι

Το σπήλαιο Φράγχθι στην περιοχή Ερμιονίδα της Αργολίδας διασώζει μία καλά στρωματογραφημένη και χρονολογημένη διαδοχή, από την Ανώτερη Παλαιολιθική μέχρι και τη Νεολιθική εποχή (με εξαίρεση κάποιων σημαντικών κενών όπως μεταξύ 18.000-13.000 π.σ.), της οποίας έχουν μελετηθεί όλες οι παράμετροι (κατοίκηση, διατροφή, τεχνολογία, περιβάλλον). Γι’ αυτό και η θέση αυτή παρέχει τη μοναδική για τον ελλαδικό χώρο ευκαιρία προκειμένου να κατανοήσουμε πώς έγινε η μετάβαση από την τελευταία Παγετώδη στη Μεσοπαγετώδη στην περιοχή του Αιγαίου.

Η ανασκαφή του σπηλαίου έγινε στο διάστημα 1967-1974 υπό τη διεύθυνση του καθηγητή T. Jacobsen και την υποστήριξη των πανεπιστημίων Pennsylvania, Indiana και της Αμερικανικής Σχολής Κλασσικών Σπουδών. Ακολούθησε μία συστηματική επιφανειακή έρευνα στη νότια Αργολίδα, υπό τη διεύθυνση των M. Jameson, T. van Andel και C. Runnels (the Southern Αrgolid Project, 1979-1983), με σκοπό τη διερεύνηση της γεωμορφολογίας της περιοχής και των βυθισμένων εκτάσεων.

Στο σπήλαιο Φράγχθι παρατηρείται η απουσία κατοίκησης για περίπου 300-600 χρόνια μετά το τέλος της Παλαιολιθικής. Ακολουθούν δύο φάσεις μεσολιθικής κατοίκησης: η φάση της Kατώτερης Μεσολιθικής (9500-9000 π.σ.) και η φάση της Aνώτερης Μεσολιθικής (9000-8000 π.σ.), ενώ μία τρίτη φάση (Τελική Μεσολιθική) προστέθηκε αργότερα από τη C. Perlès, όπως προέκυψε από τη μελέτη της λιθοτεχνίας. Η μελέτη των ευρημάτων του σπηλαίου που χρονολογούνται στη Μεσολιθική εποχή (σπόροι-οστά ζώων, λίθινα εργαλεία από οψιανό, θαλάσσια όστρεα κ.ά.) συνεχίζεται μέχρι σήμερα από μία πλειάδα ερευνητών διάφορων ειδικοτήτων.